İclal Aydın - Cansuyu

Seni seviyordum ve senin haberin yoktu.

Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına
düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte.
Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan
başın ve gülen gözlerin vardı, ne güzeldiler...

Sen bilmiyordun, ben seni seviyordum.

Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara,
vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri dönüyordu
çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum
herşeyi, her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı
oluyordun, birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Dönemeçler geçiyor,
köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların
üzerinden atlıyorduk. Cesurduk... Ufuk çizgisi maviydi,
gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller.

Ben seni seviyordum, bilmiyordun.

Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun.
Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten
sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları...
Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların
bana inat, başın her şeye meydan okuyarak.
İşte yine aynı... Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi.
Değiştik sanıyordum.

Ve sen yine bilmiyordun.


İclal Aydın

Belki son bir bakış

Sağına soluna önüne her nereye bakarsan bak hiç fark etmez ama sakın sakın bakma arkana arkana bakarsan gidemezsin çünkü. Ayaklarını düğümler o son bakış nefesini keser ne yapacağını bilemezsin bir ses beklersin ardından ‘Durgitme !’ ama hiçbir zaman duyamazsın o sesi gururludur çünkü gittiğin. Acı verse de gitmeler bir şeylere son verilmişse aşk acıya dönüşüyorsa gitmek gerekir işte o zaman. İlk hamleyi kalan yapmamalıdır ki artık sonuna gelinmiş aşk saçmalığını bitirme yükümlülüğü kalmasın omuzlarda ve bittiğinin farkında bile olsa kalan gideni suçlar sırf gittiği için..
Kalan için sadece saçmalıktır tüm yaşananlar verilen sözler ve söylenen yalanlardan ibarettir aşk. Oysaki giden giderken bile sever bir söz bir kelime bekler gitmemek için sadece bir kelime ‘belki de son bir bakış’ fakat umduğunu bulamaz attığı her adım ne kadar acı verse de kalbine soluğunu kesse de gitmeye çalışır.
Bazı zamanlarda kimse istemez gitmeyi fakat gururlarına yenik düşerler pişmanlığın haddini fazla zorladığı noktadır aslında gitmeler. Cesur olmalıdır insan böyle zamanlarda yenmelidir söz geçiremediği gururunu ‘gitme’ diyebilecek kadar güçlü olmalıdır. Çünkü unutmak gitme diyebilmekten çok daha zordur...

Tamam sevgilim ..

-Gitmek o kadar basit birşey madem ! Gel bir anlaşma yapalım seninle .. Otur şu masaya al eline kağıtkalemi ve sabahtan akşama kadar çarp ikiyle ikiyi eğer dörtten başka bir sonuç çıkarırsan gözlerini görmek bir daha nasip olmasın ki çıkıp gideceğim senden ....